ศุกร์ที่13 พฤศจิกายน 2552
posted on 13 Nov 2009 21:49 by saniko in otherวันนี้เป็นวันศุกร์13 เลยมีเรื่องโชคร้ายประจำวันมาเล่าให้ฟัง
จริงๆจะเรียกว่าโชคร้ายก็ไม่ถูก เพราะมันเกิดเพราะความซุ่มซ่ามของเราเองแหละ
เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เราต้องเอาโมเดลแบบร่างกลับบ้าน
เราขึ้นรถเมล์แล้วปรากฏว่ารถมันก็แน่นมากๆจนเราต้องยืนตรงหน้าประตู
ไหล่สะพายกระเป๋า อีกมือก็ถือทั้งถุงใส่แผ่นรองตัดทั้งโมเดล
ทีนี้ตอนรถจะเข้าป้าย แถวหน้าประตูมันก็จะวุ่นๆหน่อย ก็เข้าใจว่าทุกคนก็กลัวจะไม่ได้ลงกัน
แล้วเราก็ดันเป๋อทำโมเดลหลุดมือ...
มันตกไปตรงขั้นบันได ระยะพอจะก้มเก็บได้(อันนี้ยังไม่เท่าไร)
ทีนี้พอตอนจะก้มเก็บเนี่ยสิ ดันมีบาทาหนึ่งมาเตะเข้าไปอย่างจัง โมอิชั้นกระเด็นออกไปข้างถนนแล้วค่ะ
โอ้แม่เจ้า! ใจชั้นไปแล้วล่ะค่ะ
โชคดีที่เค้าใจดีช่วยเก็บกลับขึ้นมาให้ ต้องขอบคุณมากๆเลยค่ะ
อา แวบนึงคิดว่าจะไม่ได้เห็นมันอีกแล้วนะคะเนี่ย
โมแบบร่างที่เดิมก็เยินๆอยู่แล้วถึงขั้นรุ่งริ่งเลยค่ะ แต่ติดกาวใหม่ก็โอเค ยังไงก็ส่งไปแล้วด้วย
จากเรื่องนี้เราได้รับบทเรียนว่า มีสติเป็นสองเท่าเมื่อในมือมีโมเดล
ก็ขำๆแหละค่ะ นิสัยงงๆเบลอๆของเรา(นิสัยเสียที่แก้ไม่หาย)มักสร้างปัญหาเสมอแหละค่ะ
ประจานตัวเองไปแล้ว มาถึงเรื่องดีๆบ้างดีกว่า
เรื่องดีๆอย่างแรกเลยก็คือ เราเข็นตัวเองมาอัพบล็อกได้แล้วค่ะ (เฮ)
อีกเรื่องคือ วันนี้เป็นวันศุกร์และเรากำลังจะได้นอนเต็มอิ่มค่ะ
แล้วก็ยังมีเรื่องดีๆของทุกๆคนที่ได้เจอกับอะไรดีๆด้วยนะคะ
ศุกร์13 มันก็แค่วันวันนึง ที่ย่อมมีทั้งเรื่องดีและไม่ดี
เราก็หวังว่าทุกคนจะเจอเรื่องดีๆมากกว่าเรื่องไม่ดีนะคะ
ที่ลืมไม่ได้ วันนี้ได้เจอมิ้นท์ด้วย คิดถึงจังเลย
จะว่าไปก็คิดถึงเพื่อนๆทุกคนจังค่ะ คิดถึงชีวิตม.ปลาย คิดถึงปิดเทอมช่วงรอผลแอดมิท เมื่อกี้เข้าบลอกมิกกี้เห็นรูปเก่าๆก็ยิ่งคิดถึง
ว่าแล้วก็เอาเพลง ความทรงจำ มาฟัง
ช่วงนี้จู่ๆก็เกิดชอบเพลงนี้เอามากๆเลย เมื่อวานตอนคิดแบบร่างก็นั่งฟังเพลงนี้ค่ะ ฟังแล้วน้ำตามันจะไหล(แล้วมันจะไปคิดแบบร่างออกได้ไงล่ะนั่น)
ว่าแล้วก็แปะซักหน่อย
ความทรงจำ ของ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
เอนทรีนี้ตอนต้นกับตอนท้ายไม่ได้เกี่ยวกันเล้ย (ก็ช่างมันเถอะ)
แล้วเจอกันเอนทรีหน้าค่ะ
